Eğer ciddi bir ilişkiniz varsa sahip çıkın, en ufak bir şeyde tartışmayın. Ne bileyim; mesela durduk yere gülümseyin ona. Her kavganızda çekip gidecekmiş gibi davranmayın. Çünkü artık insanlar çok farklı. Kolay kolay adam gibi birini bulamıyorsunuz. Çoğu erkek çok piç, çoğu kız çok basit. İnsanlar sevmenin ne demek olduğunu unutmuş. Duygularla oynamak ise en kolay oyun. Sizi seven birini kolay kolay bulamıyorsunuz, bulsanız da sevemiyorsunuz bazen. İlişkiniz hâlâ devam ediyorsa elini tutan kişiyi bırakmayın. Başkalarının aranıza girmesine izin vermeyin, izin verince yalnız kalıyorsunuz, bomboş kalıyorsunuz.
(Source: burcuuc)
[Flash 9 is required to listen to audio.]
Beni anlaman o kadar zordu ki. Hiç denemedim bile. Üstelik anlatmaya başlarsam susamayacaktım, öyle birikmiştim ki. O yüzden hiç konuşmamak akla yakındı hani.
İstisnasız her gün seni gördüğümde, içimdeki annelerin mutfağa girdiğini hissediyordum. Diğer duygularım fedakar bir halde, kendilerinden vazgeçmiş, yalnız özlemim için emek veriyorlardı. Daha doğrusu, savaşıyorlardı. Yani ben, seni her gördüğümde ağlıyordum. Rimelimin tadını ezberlemiştim; yalnız sen görmüyordun.
Bir de hafta sonlarını düşünsene. Mutluluk kokan günlerde, yine senin kokun çöküyordu çevreme. O parfümü sıkan insanlardan nefret ediyordum, sen hariç elbette.
Demiştim ki kendime: Bir dahakine öyle bir adamı sev ki, çeşit çeşit parfümü karıştırıp öyle sıksın, başka kimsede olmasın o koku. Sonra gülmüştüm kendime. “Bir dahakine bir adam sevmek” mi?
Bir zamanlar sen beni düşünmekten geç uyuyan biriydin. Benim için sabahlayan, yanımdan gitmek istemeyen. Beni, seni özlediğimce özleyen gerçek bir “seven”din. Şimdi ben rüyamda seni öptüğümü görmekten öyle korkuyorum ki, uyanmayı düşündükçe.
Dönsene hadi.
Geç kalmadan çabuk olamıyorsun. Oysa acelede ayrı bir güzellik olduğunu hiç mi fark etmedin? Yani, geç kaldın diye ben seni sevmeyecek miyim zannediyorsun?
Ya da gelmedin diye, geç kaldım mı sanıyorsun?
Ben hala öyle erkenim ki.
[Dream Theater - Wait For Sleep]
Bir insanın umrunda değilsen eğer, anlarsın.
İlk anda sevdiğin değil de, zamanla ısındığın insanların hayatında daha kalıcı olduğu gerçeği.
(Source: huzursuzbacaksendromu)
[Flash 9 is required to listen to audio.]
Bütün gün bu parçayı dinleyip kendime eziyet eden benim. Acı çekiyorum resmen. Üzüldüğüm hiç bir şey yok, beni üzen hiç kimse yok aslında. Mutsuzluk dışında. İnsanlar sanki canımı sıkmak için programlanmış gibi. Beni güldüren nadir insanlar dışında. Yanında mutlu olduğum o kadar az insan kaldı ki artık. Ben ki her şeye gülebilen insan, gülemiyorum. Yapmacık bir tebessüm var şimdi. Bütün gün kafamda tekrarladığım tek bir cümle var “önceden yaşadıklarım aşk falan değilmiş” Bunu okudum ve bitti. Gerçekten bitti artık. İnsan bile denemeyecek karaktersiz birini sevmişim meğer. Gözümde ne kadar da büyütmüşüm oysa. Anladım ve bitti. Bana söylediklerini aynen, başkalarına söylemesi acıtıyor canımı. Söylediklerinin hepsinin yalan olduğunu anlıyorum burdan. Ne söylesem az.Ağzına sıçayım diyorum gebersin diyorum. Bu sefer gerçekten diyorum bunları. Bi gram değeri yok artık.
Mutlu olduğum zamanlara bile acıyorum artık, onunlaysa evet acıyorum. Karaktersiz birini sevmeyin bak gerçekten sevmeyin. Yaptıklarıyla söyledikleri birbirini tutmuyor. Sadece ben mi verdiğim sözleri tutuyorum, ben mi sevdiklerime sahip çıkıyorum yanımda olmasalar bile. bir yere kadarmış artık anladım.
Beklemiyorum artık. Beklediğim tek şey mutluluk. “Artık ben varım, korkma” diyen bi mutluluk. Biri gelecek ve herşeyi silcek diyen mutluluk.
Gel artık.
konuşması,koku,gülüş
